standingstill1

Stilstaan als alles doorraast

In bewust by MarcoLeave a Comment

Zie jij ze wel eens?

Mensen die stilstaan terwijl iedereen doorrent.

Je loopt ze rap voorbij.

Een enkeling die zich omdraait. Kijkt of ze een helpende hand nodig hebben. Sommigen kijken in afschuw. Of met een ander oordeel.

Nee, ik heb het niet over zwervers.
Of pantomimespelers.
Of wachters op een bus.

Ik heb het over hem of haar die even helemaal met de eigen binnenwereld bezig is.

STILSTAANDERS DIE VAN BINNEN STAPPEN ZETTEN
Daar alle aandacht bij hebben. De tijd en ruimte voor nemen.

Misschien wel gedwongen. Omdat het lichaam een plotselinge pas op de plaats maakt. Of omdat er een impuls van buiten komt die een stilstand afdwingt.

Of heel bewust. Een keuze. Niet meer rennen maar het moment ervaren. Met alle inzichten die daar bij horen.

Soms heb je geen keuze

Momenten waar je lichaam tijdelijk niet meer ‘wil’.
Je letterlijk geen stap meer kunt zetten.

Ik had het laatst nog.

Probeerde een konijn te vangen in de tuin. Maakte een verkeerde beweging en het schoot flink in mijn heub. Hij deed het gewoon een paar dagen niet meer.

Je kunt er tegen vechten

Proberen kun je het in ieder geval.

“Had het konijn dan ook niet laten ontsnappen. Rotkonijn, waarom hebben we het eigenlijk…En waarom is er hier een kuil, dat had allang verholpen moeten zijn…”

Het zijn natuurlijk de anderen die schuldig zijn aan jouw situatie.

HAHA, SERIEUS?

Hoe vaak uiten we naar een ander dat wat bij ons pijn doet?
Hoe vaak is dat heel onterecht?

In de natuur zie je dit niet

Eén van onze eenden struikelde laatst over een gevallen tak onder de appelboom. Kneusde een poot. Had even een verdwaasd moment en waggelde toen hinkelend verder.

Ik geloof niet dat er enige twijfel was om de boom eens flink uit te schelden.
Of mij, omdat ik de tak nog niet had weggehaald.

Zou wel grappig zijn geweest.

Gewoon verder waggelen

Is dat dan de oplossing?

Gewoon doorgaan. Tanden op elkaar.
In de hoop dat het na enkele dagen wel weer over is?

Ik kan me dit soort adviezen nog wel herinneren. “Hard zijn voor jezelf, dan komt het wel goed.” Oftewel, je hoeft niet stil te staan. Nergens voor nodig.

De pijn onderdrukken

Tegenwoordig is pijn wegnemen natuurlijk een makkelijke keuze.

Gewoon een pilletje. Dan kan je weer gewoon verder. Met je werk of andere zaken. Want met stilstaan kom je nergens.

Maar ja, met een pijnstiller verdoof je jezelf toch? Terwijl je lichaam je een ander signaal geeft. Je misschien wel iets wil zeggen…?

Signalen kunnen lezen

Een tijd geleden kwam ik met een boeiende zienswijze in aanraking.

JE LICHAAM EN HAAR KLACHTEN KUN JE LEZEN

Na het verslinden van de boeken “De Zin van Ziek zijn” (1984) en “Signalen van de Ziel” (1992) ging er voor mij een wereld van herkenning open.

In dit beeld geeft je ziel, je hogere zelf (ook-wel “jouw hoger bewustzijn”), je signalen op het moment dat je afwijkt van jouw levenspad.

Je hebt namelijk een eigen unieke route in dit leven.
En als je hier van afwijkt, krijg je signaaltjes. Om bij te kunnen sturen.

Dus als ik mijn heup verzwik en ik moeilijk kan lopen, lees ik dit als signaal dat er iets in mijn leven aandacht nodig heeft. Dat het tijd is om hierbij stil te staan. Bij mijzelf.

Terwijl alles om mij heen verder gaat.

Gedwongen stilstaan

Niet alle stilstaanders hebben trouwens fysieke klachten.
Er zijn ook andere redenen waarom je gedwongen stilstaat.

Ontslag bijvoorbeeld. Faillissement. Uit huis gezet worden. Je partner die wegloopt. Een geliefde die plots overlijdt. Je auto die je in de prak rijdt.

MOMENTEN DIE EEN PLOTSELINGE DRASTISCHE IMPACT HEBBEN

Ook deze situaties kun je lezen.
Dwingen je als het ware om betekenisvol te worden in je leven.

Als mens hebben we de mogelijkheid om hier bewust bij stil te staan.
Een dier waggelt gewoon verder. Maar wij hebben een keuze.

Op het moment dat je met aandacht stilstaat bij dit soort levendige momenten, kun je naar de inhoud gaan.

PIJNLIJKE MOMENTEN WORDEN DAN OPEENS HEEL ZIN-VOL

Tuurlijk heb je ook de keuze om te vechten. De ander voor schuldige uit te maken. Of de strijd met de wereld aangaan omdat het niet eerlijk is. Of je verdoven met één of andere verslaving.

Maar je hebt ook de mogelijkheid om gewoon even stil te staan. Te ervaren wat er met je gebeurt. Ook al doet het even pijn. En dan open te staan voor nieuwe inzichten.

Vrijwillig stilstaan

Er is een categorie stilstaanders die er bewust voor kiest om een tijdje stil te staan.

Niet omdat het lichaam dat aangeeft.
Of omdat er impulsen vanuit de omgeving komen.

Maar omdat er een bewuste keuze wordt gemaakt om de stappen in het eigen leven onder de loep te nemen.

Misschien sta je zo een uurtje vrijwillig stil, een dag, een week of misschien wel een jaar.

De anderen zullen het een beetje gek vinden.
Maakt het wat uit?

MISSCHIEN MOET JE WEL MET JEZELF EEN TIJDJE DE WOESTIJN IN

Of ga je net als Eckhart Tolle voor langere tijd op een bankje in het park zitten. En blijk je enkele jaren later opeens een groots leraar te zijn.

Maakt het wat uit?

Als het betekent dat je dichter bij jouw eigen route komt.
Is het dan niet een super mooie optie?

De buiten-wereld raast toch wel door.

Foto: damonras

Schrijf je nu in voor mijn nieuwsbrief en ontvang altijd als eerste mijn laatste artikelen:

Leave a Comment